8 Aralık 2017 Cuma

Zaman Fırtınası




Nasıl da geçiyor zaman..Bir şeylerle meşgul olunca daha da hızlı..Ne zamandır bir şeyler paylaşmayışım tembelliğimden değil aslında, içime dönüşümden galiba..Kendimi ararken, bulurken, kaybederken, sabahları yeni kararlarla kalkıp, akşamları başka kararlarla yatarken, yapıp, bozup, silip, baştan başlarken ve her yeni yılda insanın yaşı kaça gelirse gelsin bir defa daha Anka kuşu gibi kendi küllerinden yeni bir "ben" yaratabildiğine şaşırırken geçivermiş zaman..Çalışmalar hala devam ediyor, çevreme verdiğim rahatsızlıktan dolayı özür dilerim, "bensel dönüşüm" de, "kentsel dönüşüm" misali hiç bitmiyor bizim buralarda, ama hayat beklemiyor..Olduğu kadarıyla yola devam, artık birazını atın terkisinde dörtnala koşarken halledeceğiz, çaresi yok..



Mesela olduğum yeri sevmekle geçti zaman..Gittiğim yeri de..Özlemek, gitmek ama dönmek, hep dönmek..Olayım bu benim, düzeni, belli bir tarzı, sessizce durmayı ve sessizce dönmeyi seviyorum demek ki..Ne var? 

İçime baktığımda gördüğüm beyazlık değilmiş, biraz natürel olsa da renk ister olmuşum galiba artık, kremlerim, vizonlarım hep yanımdalar ama biraz da renk sever olmuşum artık demek ki..

Ve bir de baktım ki, aradığım Simurg aynadan her sabah bana yansıyanmış..Güzelmiş, küçükmüş, ne hissediyorsa oymuş ve vicdanı ile keyfi dışında prangası yokmuş insanın, hayatta her şey insanlar içinmiş, insanlıkta ayıp yokmuş, günah her insanın ruhuncaymış..Dur bakalım, sondaja devam, bir şeyler buldukça anlatırım..



Ve eski puro kutusu..Simitlik-ekmeklik vs. niyetiyle başladığım ama galiba ocağın yanında içine bir şeyler depolayacağım bir kutu..Renkli..Eskitmeli, yağlı boyalı..Biraz doğal hali, biraz renkli-resimli iç tabanı..Dışarıdan daha da farklı, şaşırtıcı bir hali, uzaktan tanınmayacak bir değişimi..Benim gibi, sizin gibi, herkes gibi.. Zamanın fırtınasına maruz kalmış her şey gibi..










  

12 Eylül 2017 Salı

Ördükçe Mavi





Penye iplerle aşk hiç bitmiyor..Sepet dediğin renk renk, biçim biçim, doyulmuyor ki..Onsuz yaşanmıyor ki..



Beyaz ne kadar zarif duruyorsa bu iplerde, renk o kadar neşeli, kullanışlı, günlük..İp kalınlaştıkça ağırlaşan sepetler, inceldikçe küçülüyor, naifleşiyor, sanki birer pırlanta tek taş kutusuymuş gibi..Zaten bizim nesil tektaşını kendisi alırdı, öyle yetiştirilmedik mi biz..Sepetlerimizi kendimiz örmeye, evimizi kendi el emeğimizle süslemeye merakımız o zamanlardan..Ondandır bu dik duruş, bu mücadeleden yılmayan ruh bizde..Hep Ondan.. 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...